آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بود که گوشه ء چشمی به ما کنند

دردم نهفته به ز طبییانِ مدّعی 

باشد که از خزانه ء غیبم دوا کنند     

معشوق چون نقاب ز رخ در نمی کشد

هر کس حکایتی به تصوّر چرا کنند     

چون حسن عاقبت نبرندیّ و زاهدیست

آن به که کار خود به عنایت رها کنند

بی معرفت مباش که در من یزید عشق

اهل نظر معامله با آشنا کنند  

حالی درون پرده بسی فتنه میرود       

تا آن زمان که پرده برافتد چها کنند

گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار

صاحبدلان حکایت دل خوش ادا کنند

می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب

بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند

پیراهنی که آید ازو بوی یوسفم

ترسم برادران غیورش قبا کنند

بگذر بکوی میکده تا زمرهء حضور

اوقات خود زِ بَهرِ تو صرفِ دُعا کنند

پنهان ز حاسدان بخودم خوان که منعمان

خیر نهان برای رضای خدا کنند

حافظ دوام وصل میّسر نمی شود

شاهان کم التفات بحال گدا کنند

دستهایم را با تمام وجودم به آسمان بلند کردم

وبا تمام صدایی که داشتم در گلو فریاد زدم که:

خدایا پس تو کجایی...؟

وتو آرام در گوشم نجوا کردی :

          " من از رگ گردن به شما نزدیکترم !! "

من آرام گرفتم ؛ دستهایم را پایین آوردم و شروع کردم به گریستن و تو باز آرام و صبور لبخند زدی .

با صدایی بغض آلود و چشم هایی لبریز از اشک آرام گفتم:

خودت را به من نشان نمی دهی؟

لبخند جاودانه ات کمی کمرنگ شد و گفتی:

            " چشم های تو مرا نمی بینند! "

چشم هایم را بستم ،اشک از آنها جاری شد !

اینبار که چشم هایم را باز کردم دنیا جور دیگری بود... دنیا پر بود از تو !!!

سلام

تو این گیرو ویر درس و میانترم و ریخت و پاش کلی گزارشکار و تحقیق درباره داروی بی خوابی و صرع و غیره و غیره ،دلم عجیب گرفته و هوایی شده !!

یهو فکرای ناجور نکنیا نه اصلا صحبت اینجور حرف ها نیست .

نمی دونم از کجاش شروع کنم از چی بگم از کجاش بگم؟ به قول دکتر شریعتی عزیز:

حرفهایی هست برای نگفتن!

حرف هایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی ارند.

دقیقا 15 اسفند 89 بود که با بروبچه های دانشگاه عازم کربلا شدیم ،الان که یادم می افته که چه چیزایی رو از دست دادم ،حسرت تمام وجودم رو میگیره.

کاش نوار زندگیم رو اینقدر میکشیدم عقب تا خودم رو یک بار دیگه تو بین الحرمین ببینم!

از کدوم لحظه برات تعریف کنم ، از کاظمین بگم ، از جواد الائمه یا امام موسی کاظم ؟

میگن هارون الرشید لعنه الله امام موسی کاظم رو اینقدر تو زندان شکنجه کرده بوده که مولا شده بود پوست و استخون!

میگن یه زن بدکاره رو مامور کرده بودن تا بره پیش امام و اون رو از لحاظ روحی اذیت کنه بعد چند ساعت میان میبینن اون زن عبای اقا رو کشیده سرش و پشت سر امام داره نماز میخونه!!! توبه کرده بود تا اخر عمرم پای توبش ایستاد !!!!

برات از غربت و تنهایی کدوم امام بگم ؟

از خرابه های عسگرین برات تعریف کنم ؟ دوست داری از دیوارای ترکش خورده بشنوی یا حرم خاک گرفته؟؟؟

 بگم ضریح مولات چه شکلیه ؟  بگم امامت هنوزم که هنوره مظلوم و تنهاست ؟

دوست داری از کجای نجف اشرف برات تعریف کنم؟  بهت بگم ،اگه رفتی نجف مثل بچه یتیما بری ها ،اخه اقا امیرالمومنین با اون همه رشادت و دلاوریش رو یتیما خیلی حساسه ؟

مبادا از علی دنیا بخوایی ها، اخه علی که دنیا رو سه طلاقه کرده!

حقیر باش و گدا تا شاید اقا یه نیگا بهت بندازه !!!

رسیدیم به کربلا همین اول کاری کفشاتو در بیار؟ می پرسی چرا ؟!اخه بی انصاف بچه یتیمای حسین اینجا پا برهنه این ور و اون ور دویدن .

یادت باشه تا خودتو نشکنی اقا اجازه ی دخول نمیده اخه اقا همون کسی هستش که زیر سم اسبا تمام استخوناش شکسته شده !

سرتو پایین انداختی داری میری حرم امام حسین ،از عباس اجازه گرفتی ؟؟

این یه روز رو به خاطر علی اصغرم که شده لب به اب نزن ،نترس از تشنگی هلاک نمی شی ، ببین چه مزه ای میده تشنگی!!

مبادا رفتی حرم امام حسین روضه علی اکبر بخونیا !!! اخه پیش پدر داغدیده که از پسرش نمی گن ، برو حرم عباس هرچی دلت خواست روضه علی اکبر بخون .

اگه دستت رسید به ضریح سرتو بلند کن به اسمون چشاتو ببند و اگه لایق بودم منم دعا کن و سلامم رو به اقا برسون

از خدا میخوام این سفر رو قسمت تک تکتون کنه اگه لایق دونست یه بار دیگه ( نه چندین بار دیگه ) هم قسمت من ، سفر کربلا یه چیز دیگس!!!!